Mostrando entradas con la etiqueta Noticias. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Noticias. Mostrar todas las entradas
jueves, 28 de febrero de 2013
Serrano: "Viviremos entre cartones y vendrán en un Mercedes a hacernos un control"
Los atletas internacionales Ricardo Serrano y Youssef Aakaou, lesionados desde hace un año, explotan contra su federación. "Viven en una burbuja, con sueldazos, pero por los atletas ni se preocupan. Nadie nos ha llamado para preguntarnos qué nos pasa", argumentan una y otra vez.
Serrano, uno de los grandes especialistas del cross español, va más lejos. "Para lo único que me contactan, me parece de un cinismo total, es para rellenar los localizadores. Ni les contesto. Llegará el punto en que vivamos debajo de un puente, entre cartones, y venga un médico en un Mercedes a pasarnos un control antidopaje", ejemplifica antes de recalcar que está es "la verdadera identidad de España, la marca España; unos directivos que viven en un mundo irreal, mientras los protagonistas no tienen ni para médicos".
Aakaou, que también ha cosechado grandes éxitos en el campo a través, no da crédito a lo que según él sucede: "Viven en una burbuja y hacen lo que les da la gana. No se preocupan ni de los atletas que están ni de los que se van ni de la base. No me valen de nada uno tras otro. Somos personas y no hay ningún interés en saber cuál es nuestra situación ni de hacer una valoración. No hay cuidado a los atletas ni amor por este deporte". Respecto a que su supuesto único contacto con la Federación sean los emails de los localizadores, el fondista lo tiene claro. "Ni duermes por preocupación ni entrenas por lesión, ¿para qué es el control, para jugar al ajedrez?".
lunes, 25 de febrero de 2013
AS FONDISTAS DO SAMERTOLAMEU
Comentábamos na presentación da tempada 2012-2013, que un dos principias obxetivos era formar un equipo femenino de fondo. E unha tarefa difícil, non nos vamos a engañar, no século da igualdade, todavía persisten certos “quefaceres” que complican mais de por si a incorporación da Muller a unha disciplina como o atletismo. Non resulta nada doado. Pero pouco a pouco imos a conseguilo. Como xa sabedes, este ano incorporouse Agueda a disciplina do clube, gran fichaje. Esperemos que tras de Agueda veñan moitas mais, e poder acudir a campeonatos oficiais e carreiras populares cun equipo femenino de fondo representando o Clube .
Queremos con esta reseña, darlle a noraboa as nosas atletas, despois de un principio de tempada plagado de bos resultados da man de Agueda, o pasado domingo consegíase a medalla de prata nos campeonatos Galegos de cross, categoria veterans. Parabens a Cristal, Olga e Agueda.
Entre outros resultados destacamos:
- Vigo+11: 3º posto, Agueda Blanco
- Campeonato Galego absoluto de cross: 5º posto, Agueda Blanco (clasificada para os campeonatos de España)
- Campeonato Galego de cross veterans: 1º posto, Agueda Blanco
- Campeonato Galego de cross veterans por equipos: 2º posto, Clube Atletismo Samertolameu (Agueda, Olga e Cristal)
- Interrunning Porriño: 1º posto, Agueda Blanco
Creemos que non está nada mal ….
jueves, 6 de diciembre de 2012
Chema Martínez: "La Federación es penosa, me siento vejado"
Chema Martínez arremete contra "una Federación de Atletismo penosa y anclada en el pasado". El madrileño denuncia "un trato vejatorio" por parte del organismo que preside José María Odriozola desde hace 23 años: "Lo que me están haciendo no tiene nombre".
"Es el peor momento que recuerdo del atletismo español"
Uno de los atletas más laureados del fondo nacional dice basta: "Es el peor momento que recuerdo del atletismo español". El maratoniano apoyará la candidatura de Vicente Añó y Fermín Cacho en las elecciones a la presencia de la Federación del próximo 16 de diciembre. "Se necesita con urgencia un cambio, una ilusión, por eso estaré al lado de Vicente y Fermín; lo que hay ahora da pena", explica.
La Federación le abrió expediente
La Federación decidió abrir expediente al maratoniano por su supuesta participación en el Medio Maratón Ciudad de Alicante del pasado 7 de octubre. "Ni estaba inscrito ni tenía dorsal, simplemente salí a correr 20 kilómetros porque me tocaba hacerlo en el plan de entrenamiento", introduce el atleta. "Perdí el dinero que me iban a pagar por competir y ahora encima la Federación viene con estas". Chema aduce que sólo apadrinó la prueba con su presencia, al igual que han hecho otros atletas en diferentes carreras.
"Se necesita con urgencia un cambio, por eso estaré al lado de Vicente y Fermín; lo que hay ahora da pena"
El Medio Maratón Ciudad de Alicante no está inscrito en el calendario nacional y la Federación impide a los atletas becados -si no pertenecen a la Comunidad Valenciana- competir. Chema alega que no compitió ante las advertencias, sólo salió "a entrenar en una vía pública: sin inscripción, sin dorsal, sin finalizar, sin premios por correr". El atleta luchará donde haga falta: "El asunto está en manos de mi abogado e iremos con la defensa hasta las últimas consecuencias", advierte. "Además, me deben la beca desde el mes de junio y estamos ya en diciembre".
Sin taquilla en la Blume
Chema se siente perseguido por la Federación desde hace meses. "Tras 16 años entrenando aquí, esta temporada me han quitado hasta la taquilla, ¡es increíble!", manifiesta. El madrileño tuvo un detalle de pureza después del verano renunciando a la beca de comedor para que otro atleta joven que lo necesitase más pudiese ocupar su lugar: "Lo hablé con mi entrenador, Antonio Serrano, y decidí ceder mi sitio a otro". Chema se muestra defraudado: "¡Y así me lo pagan!".
El maratoniano no confía en el organismo presidido por José María Odriozola: "Si alguno de mis tres hijos tiene ganas de hacer atletismo, esta no es la Federación que quiero para su futuro". Uno de los mejores atletas de la historia de España apoyará a otras leyendas del atletismo como Fermín Cacho y Chuso García Bragado "para que haya un cambio en la Federación".
Fuente:Antonio Armero (Marca.com)
sábado, 3 de noviembre de 2012
Cancelan el Maratón de Nueva York
El maratón previsto para este domingo en Nueva York, el que más participantes reúne en el mundo, ha sido cancelado después de la creciente oposición en la ciudad, que todavía lucha por recuperarse del devastador paso por la región de la tormenta 'Sandy'.
"Hemos decidido cancelarlo" ante la ola de controversia que ha generado, afirmó en un comunicado el alcalde de Nueva York, Michael Bloomberg.
El alcalde había reiterado este viernes que la carrera seguía en pie pese a la ola de críticas que había suscitado en los últimos días la decisión, puesto que millones de personas en la región siguen sin electricidad, calefacción o agua.
EFE 02/11/12
domingo, 28 de octubre de 2012
MEDIO MARATON CIDADE DE PONTEVEDRA 2012
O pasado Domingo, comenzou para moitos a tempada de fondo. Celebrouse o Meio Maraton Cidade de Pontevedra, unha proba obrigada no calendario do Clube.
O día era perfecto para correr, e para correr ben rápido, temperatura fresca, nada de vento e a moral por as nubes. Como tódolos anos, ali estivo unha numerosa representación dos nosos fondistas.
Gustaríanos destacar dende o noso blog, a enorme calidade desta proba, kilometraxe ben sinalizado, avituallamentos no seu sitio e ben atendidos, circuito 100% cerrado ó tráfico, recinto cerrado en meta con zona de recuperación, esparcemento, zona infantil, etc. Tan so unaha pequena pega ó comenzo da proba, a loxística de gardaroupas viuse desbordada, e non era todo o rápida que se precisaba, por o resto, todo perfecto. Nótase cando as cousas se fan con cariño e profesionalidade.
Inda que a tempada non fixo mais que escomenzar, o crono deixounos unha morea de agradables sorpresas. Tomaron a saida, Xulio, Sergio, David, Alfonso, Pablo, Arturo, Moi, Isma, Carlos, Juan e Marcos, nada menos que 10 atletas do noso clube, non temos o dato, pero seguramente que unha das representacións por equipos mais numerosas na proba. Todos remataron.
Destacar varias MMP (Pablo, Moi, Arturo, Alfonso, Carlos e Marcos) e un terceiro posto na sua categoría para Arturo Varela, que xa nos ten acostumados a facer podium en cada unha das suas participacións.
Dende o clube, como sempre, queremos darvos a noraboa, polo voso esforzo e deportividade.
Como recordo, deixamos esta foto onde compartimos Ledicia cos compañeiros do Clube Triatlon Morrazo (Jul, Eduardo e Daijiro) ademais da atleta Moañesa Agueda Blanco (vencedora absoluta na categoría femenina)
miércoles, 6 de junio de 2012
IV MEDIA MARATON CORUÑA 21
O pasado Domingo, celebrouse en A Coruña a IV Media Maratón Coruña21, e como suele ser habitual, os atletas do Clube Atletismo Samertolameu representáronnos nesta proba, acadando uns magníficos resultados.
A xornada presentábase idónea para correr rápido, día nublado, pouco vento e temperatura moderada. Tomaron a saida pouco mais de 1000 atletas (fíxose notar na participación, o feito de que hai escasas semanas, tivo lugar a I Maratón desta mesma cidade) entre os que se atopaban, Manuel Hurtado, Akka essaadaoui, e o internacional Pedro Nimo (á postre, o podium da carreira)
O noso clube estivo representado por Xulio, Isma, Arturo, Sergio e Alfonso, que fixeron un gran papel nas suas respectivas categorías, un primeiro posto en veteranos C (Xulio) e un segundo posto en veteranos F (Arturo) Os resultados foron os seguintes:
Xulio, 1º clasificado Vet.C (1 h 20 min 40 s)
Arturo, 2º clasificado Vet.F (1 h 33 min 59 s)
Sergio, 23 clasificado Senior (1 h 23 min 21 s)
Isma, 46 clasificado Vet.B (1 h 30 min 42 s)
Alfonso, 72 Clasificado Vet.A (1 h 33 min 46 s)
Noraboa a todos eles, e esperamosvos na vindeira proba
miércoles, 28 de marzo de 2012
Lolo Penas, la persistencia hecha atleta

De la prisión al oro español en 10.000
• Se sacó las oposiciones a funcionario de prisiones entre hoteles y aviones
• En Lisboa logró su primer gran título al aire libre, tras haber sido plata y bronce
A menudo, tenemos la sensación acertada de que la vida juega con nosotros. Manuel Ángel Penas (Arzúa, La Coruña, 1977) se plantó en el Trofeo Ibérico de Lisboa con “una situación anímica y personal difícil”. La carrera de 10.000 metros en la capital portuguesa decidiría el podio del Campeonato de España. Nadie podía imaginarse que el gallego ocuparía el lugar más alto entre los elegidos.
El atleta, como cada semana desde hace más de tres años, abandonaba el Centro Penitenciario de Aranjuez. Licenciado en Educación Física y con la carrera de Psicología entre ceja y ceja, Penas no quiso especular y preparó las oposiciones a funcionario de prisiones: “Estudiaba en los aviones, los apuntes viajaban por todo el mundo. La gente pensaría que estaba como una cabra”. El aprobado llegó y con él la mudanza a Aranjuez. Allí trata de recuperar su mejor versión atlética tras su segunda fractura de estrés.
“Cuando llegué a la línea de meta se me vino todo encima. Tenía ganas de compartir la victoria con todos los que me ayudaron durante este tiempo: familia, amigos, compañeros de las Instituciones Penitenciarias…”. El fondista recorre su lista de agradecimientos. La ocasión lo merece. Por primera vez en su vida, los bronces y las platas en los Campeonatos de España al aire libre se han transformado en oro.
Un ataque feroz
Penas es consciente de su hito. No todos los días se vence a atletas de la talla de Javi Guerra, Ricardo Serrano y Jesús España, entre otros. “Jesús no tuvo su mejor día”, apunta Penas, antes de analizar la competición: “La carrera fue rara, las tres liebres que tenían que ir a distintos ritmos se llegaron a juntar”.
En un momento, Jesús España se fue del resto de españoles y su camino hacia el oro parecía indiscutible. Sin embargo, Penas canalizó sus nervios a falta de cuatro vueltas. “Sabía que no tenía nada que perder, el segundo puesto estaba en el bolsillo y me tiré para adelante”, explica. El gallego cazó al de Valdemoro y a falta de una vuelta para el final lanzó un ataque feroz: “España siempre me ha ganado al sprint y por eso decidí atacar”.
Una liebre de lujo
Las puertas del Campeonato de Europa de Helsinki se abren tras esta victoria. Penas prefiere no meterse presión. El precedente de su esguince y retirada en el pasado Europeo de Barcelona, al pisar la cuerda, está demasiado reciente: “Me gusta ir paso a paso y disfrutar cada día del entrenamiento”. O de un papel secundario en la ruta. En el Campeonato de España de Maratón no dudó a la hora de hacer de liebre y ayudó a Carles Castillejo a conseguir su pasaporte para Londres.
El próximo 15 de abril volverá a disfrazarse de gregario para tirar de su amigo y paisano Pedro Nimo en París. En juego, otra plaza olímpica en maratón. Así es Lolo Penas. Un atleta sincero y profundo. Un compañero de viaje ideal para cualquier deportista que tenga las agallas necesarias para enfrentarse a sus miedos. Él lo hizo en Lisboa y el oro ya cuelga de su cuello.
Fuete: Andrés Armero (Marca.com)
domingo, 4 de marzo de 2012
Enemigos Intimos

Pedro Nimo no estará solo en París. Junto a él correrá el arzuano Lolo Penas, que hará de liebre para el santiagués en su intento de certificar su clasificación para los Juegos Olímpicos de Londres. Penas también persigue el sueño de ser olímpico en el 10.000, pero también está dispuesto a prestar su apoyo a Nimo para que consiga el próximo 15 de abril su sueño de disputar una cita olímpica para la que llueven los candidatos. "Si hay que echar una mano, cuenta conmigo", le dijo Lolo Penas a Nimo. "Y le tomé la palabra", añade el santiagués.
Rivales y amigos. Así son Pedro Nimo y Lolo Penas, dos referentes del atletismo gallego que unirán sus caminos de nuevo en el maratón de París, donde el próximo 15 de abril Nimo intentará sellar el billete para los Juegos Olímpicos de Londres. Para ello el santiagués, que ya tiene mínima olímpica, contará con la colaboración del arzuano, que intentará tirar de su compañero de batallas durante los primeros kilómetros.
La idea surgió en el campeonato de Europa de clubes, donde ambos acudieron a competir con sus respectivos equipos. "Al terminar estábamos de charla después de la comida y Lolo fue el que me lo comentó", explica Pedro Nimo. "Le dije que iba a ir a París y que a ver como estaba el tema de las liebres y demás y él me dice: "Hombre Pedro, si hay que echar una mano cuenta conmigo". Y le tomé la palabra", prosigue.
Pese a ser rivales en las carreras, ambos son amigos desde hace tiempo. "Entre Lolo y yo hay una gran amistad y está por encima de cualquier rivalidad, que como atletas es total y absoluta. Como dice la canción, somos enemigos íntimos", bromea el santiagués. Muchos son los episodios que han compartido juntos después de tantos años en el atletismo. "Con Lolo he compartido un montón de viajes por toda España", explica. "Incluso cuando contraje la malaria en Angola, a aquella carrera fuimos juntos, él se negó a irse sin mí, que me tenía que quedar ingresado. Para mí es algo más que un rival, es un amigo".
Sus trayectorias se han cruzado infinidad de veces. Incluso estrenaron internacionalidad juntos. "Me hizo mucha ilusión que a Berlín fuésemos los dos después de que hacía muchos años que ningún fondista gallego conseguía ser internacional y fuimos los dos a aquel Mundial. Si no hubiese vuelto a recaer de mi lesión hubiéramos ido juntos también al campeonato de Europa de Barcelona, y sería la leche que pudiéramos ir juntos a una Olimpiada", dice Pedro Nimo.
Y es que ambos comparten la ambición de convertirse en olímpicos, el arzuano en el 10.000 y el santiagués en maratón. "Los dos tenemos esa ilusión", dice el atleta de Bikila, que no duda de la calidad de su liebre para sellar también su billete para Londres. "Lolo es muy bueno, pero como es muy callado y humilde no hace el ruido que merece por las marcas que tiene. Para mí es un atleta de una calidad enorme, lo que pasa es que sale de una lesión importante", explica.
Pase lo que pase en París, la experiencia será única para ambos. "Va a ser una experiencia bonita. Si consigo el éxito de clasificarme gracias a esta carrera y a haberlo tenido ahí, él sería partícipe de esto. Y si no lo consigo, pues también, porque es un amigo que siempre ha estado a mi lado. Siempre se piensa en el atletismo como un deporte muy individual, pero no lo es tanto. El atletismo es una gran escuela de valores y al final ves que rivales son amigos. Al fin y al cabo los dos tenemos el mismo sueño de ser olímpicos y los dos entrenamos para ser mejores, pero antes que atletas somos personas", añade el maratoniano.
Con el paso de las semanas irán perfilando la estrategia, pero la idea de Nimo "es rondar entre 2:11 o 2:12. Puede ser un poco menos de 2:11. Más o menos el ritmo de paso de la media, que es lo que Lolo va a intentar llevarme, sería de 1.05:30", desvela.
Que Penas resida fuera de Galicia por motivos profesionales no será un problema a la hora de perfilar su línea de actuación. "Nos conocemos ya de sobra y en ese sentido no nos va a costar organizarnos. Aunque va a ser un cambio importante porque él siempre es el va ´chupando´ rueda de mí, porque es más rápido al final", bromea Nimo. "Ahora voy a ser yo el que vaya detrás".
La lista de aspirantes a las plazas olímpicas es muy extensa, aunque Nimo está cada vez más convencido de sus opciones. "Estoy con mucho optimismo porque lo veo cada día más posible". Aunque es consciente de la enorme dificultad de su objetivo. "Va a estar muy disputado. Ahora mismo Castillejo es fijo. Después estamos un ramillete bastante majo. El primero que corre es Landassem, que va a Japón, y creo que la va a liar gorda, con lo cual dejaría un billete, para el que los primeros candidatos en abrir fuego van a ser Chema Martínez y Jaume Leiva. Luego están Rafa Iglesias, Gamonal, Nacho Cáceres, Villalobos, Pedro Nimo… Somos muchos, pero yo creo que la gran ventaja que tengo es que yo corro el último, al igual que Nacho Cáceres, que correrá en Rotterdam el mismo día que yo en París".
Para Nimo ser el último no será tampoco una ventaja demasiado decisiva. "Imagino que será cara y cruz. Si ellos hacen grandes carreras tendré la presión de arriesgar más que nunca. No obstante yo en París quiero hacer la mejor marca que está en mis piernas, no me veo con una actitud de amarrar". Por lo pronto, su fase de preparación le está dejando muy buenas sensaciones. "Yo creo que voy a llegar en el mejor estado de forma que he llegado nunca a una maratón".
El billete olímpico le espera, así como el reto "de correr las diez mejores maratones del mundo y acabarlas entre los diez primeros, que yo creo que es algo que nadie ha conseguido".
Fuente: M. GONZÁLEZ (Faro de Vigo)
martes, 24 de enero de 2012
Campionato Galego de Veteráns Campo a Través
O pasado Domingo celebrouse na praia de Cabio, no concello da Pobra do Caramiñal, o campeonato galego de veteráns campo a través.
Os nosos atletas competiron en duas probas, M35-M40 (atletas entre 35 e 44 anos) e M45 (atletas mayores de 45 anos) tanto individualmente, como por equipos.
Primeiramente tivo lugar a proba M35-M40, onde competiron Curi, Lino, Juan e Roberto nun percorrido de 7300 metros a caron da praia de Cabio, sobre un terreo seco e en moi boas condicións, eso si, con algún pequeno repeito, e numerosas curvas mais ou menos pechadas.
Dende un principio Curi (25º) saiu tirando moi forte, tras él, Lino (28º), e pouco detrás Juan (51º) e Roberto (52º). O ritmo de carreira foi alto, pero os nosos souperon regular, e chegar ó final con forza. Finalmente, acadaron un 9º posto por equipos, que dado o nivel da proba (estaban os mellares equipos de Galicia) e un gran resultado.
Pero esto non foi mais que o aperitivo, a continuación tomaron a saida dos 5300 metros de circuito, os atletas da categoría M45. Pepe e Xulio sairon co grupo de cabeza, pero o ritmo era moi forte, e pouco a pouco se foron descolgando, Carlos e Arturo rodaron xa dende o comenzo na mitade do grupo. Despois dun comenzo a un ritmo altísimo que puxo a cabeza en fila de a un, os postos de cabeza forense definindo. Á mitade da proba, o atleta que rodaba en primeira posición, e que á postre sería o gañador, xa levaba uns 10 segundos de ventaxa ó segundo, e 20 a un grupo de 11 atletas que corrían separados por non mais de 25 metros, Pepe cerraba este grupo; pero a falta de 1000 metros, cando algúns atletas non podían aguantar o ritmo, gañaba algunha posición colocándose no septimo lugar. A falta de 300 metros, aproveitando un pequeno repeito, gañaba tres posición mais, e colocábase cuarto a non mais de dez metros do terceiro, e ahí votouno todo, como él di, sacou cadera, levantou cabeza, e nuns últimos cincuenta metros de infarto gañou a medalla de bronce na misma liña de chegada. Por detrás entraban Xulio (33º) Carlos (61º) e Arturo (74º). Ó final, 8º clasificados por equipos de 17 participantes.
Dende o Club Atletismo Samertolameu, queremos agradecer o esforzo de todos estos atletas, e darlles a noraboa.
PINCHA AQUI PARA VER LAS FOTOS
domingo, 22 de enero de 2012
Campeonato Galego de Cross Corto
O pasado fin de semana, celebrouse en Ourense, no circuito de Monterrei, o campeonato galego de cross corto categoría absoluta. Alí estiveron os nosos atletas, onde acadaron un magnifico resultado, 9º clasificados por equipos, de 17 participantes. Nun circuito embarrado e moi rompepernas, o noso equipo de veteranos competiu contra os mellores atletas de Galicia, sin desmerecer en ningún momento, e sin deixar que se notara a diferencia de eidade. Noraboa a todos eles, Lino, Pepe, Curi, Roberto, Juan, David, Xulio, Angel e Luis.
sábado, 19 de noviembre de 2011
Los atletas becados se postulan contra la 'Licencia de Día'
Los atletas españoles de élite y todos los becados esperan que la Junta Directiva de la Federación Española, que se reúne mañana en Madrid, estudie su escrito en el que exponen que son más de cincuenta las pruebas que han decidido salirse del calendario oficial para no pagar la Licencia de Día, de tres euros por corredor que se inscriba, y en las que ellos no pueden participar por el veto federativo.
Los atletas consideran que esto supone "un perjuicio para todos los becados, que de una forma u otra corren en algunas de estas carreras a lo largo del año".
Entre las pruebas que se han salido del calendario oficial están la Cursa Bombers, los 10 km de Laredo, la Behovia-San Sebastián, la Media de Santa Pola... Por eso los atletas exigen que "se haga desaparecer de los contratos de beca con la Federación la cláusula que les obliga a no correr en pruebas españolas que no estén en el calendario nacional".
Este canon de la Federación sucede al fracasado carné del corredor.
Fuente: Marca.com
Los atletas consideran que esto supone "un perjuicio para todos los becados, que de una forma u otra corren en algunas de estas carreras a lo largo del año".
Entre las pruebas que se han salido del calendario oficial están la Cursa Bombers, los 10 km de Laredo, la Behovia-San Sebastián, la Media de Santa Pola... Por eso los atletas exigen que "se haga desaparecer de los contratos de beca con la Federación la cláusula que les obliga a no correr en pruebas españolas que no estén en el calendario nacional".
Este canon de la Federación sucede al fracasado carné del corredor.
Fuente: Marca.com
jueves, 3 de noviembre de 2011
KENIA SECUESTRA EL MARATON

"Los kenianos se han dado cuenta de dónde está el dinero, y por eso se dedican al maratón ahora", señalaba Arturo Casado, uno de los mejores mediofondistas del atletismo español tras realizar un periodo de entrenamiento en Kenia en la pasada primavera. Y la verdad es que su asalto se está viendo coronado con un impresionante éxito. Sus atletas han ganado las últimas ediciones en categoría masculina de 22 de los 33 maratones pertenecientes a las tres categorías del circuito mundial IAAF, con la misma proporción de triunfos (10 de 16) entre las de categoria oro, la máxima del atletismo mundial. Los 11 éxitos que se les han escapado se los reparten Etiopía, con siete triunfos, Marruecos, con tres, e Italia, con uno.
Por añadidura, en esta temporada el maratón keniano ha recuperado la plusmarca mundial de la especialidad que les arrebató Haile Gebreselassie y casi por partida doble, podría decirse. Patrick Makau conquistó la plusmarca oficial. Geoffrey Mutai corrió aún más rápido en el maratón de Boston, pero su marca no fue homologada porque el recorrido tenía demasiado desnivel.
Casado cree que en el futuro la tendencia se incrementará pues "hasta atletas de 1.500 ó 3.000 obstáculos se pasan al maratón. En Kenia el atletismo es una salida económica y en el maratón es donde más dinero hay ahora. Quedando entre los diez primeros en alguno, ganas ya una cantidad apreciable. Y la cantidad de atletas que estamos viendo es sólo la punta del iceberg. Donde yo estuve, en Iten, había 1.000 atletas de gran nivel y los entrenamientos los dirigía Wilson Kipsang, que roza el récord mundial en maratón..."
Fuente: Fernando Carreño (Marca.com)
lunes, 24 de octubre de 2011
MEDIA MARATON DE PONTEVEDRA
Unha cita obrigada no calendario de carreiras populares para o Clube, e a media maratón de Pontevedra, e como non podía ser doutra forma, alí nos representaron 8 dos nosos atletas (Luis, Xulio, Moisés, David, José Manuel, Lino, Alfonso Coladas e Alfonso Vega)
Este ano batiuse o record de participación, mais de 1500 atletas tomaron parte na línea de saida, entre eles, parte da élite do atletismo galego, Gustavo Nieves, Elias Domínguez, e Hassan Lekhili, que á postre sería o vencedor, con un discreto tempo de 1 h 9 min 14 sg.
O día non era o mellor para correr, forte choiva, e vento en contra en boa parte do percorrido, inda así, os resultados foron bos. Temos que destacar que tres dos nosos atletas baixaron de 1 h 24 min (Curi, Xulio e Lino) e David, estivo moi perto de conseguilo, se non fora por un pinchazo no sóleo no km 6 que tivo que arrastrar o resto da proba. Destacar tamén a primeira participación na distancia de Moisés, e o propio Lino.
Dende o Clube Atletismo Samertolameu, queremos darlle a noraboa a todos eles. Vémonos en Ourense o 6 de Novembro.
Xa podedes consultar as fotos da carreira na sección de fotos do blog.
lunes, 17 de octubre de 2011
“PINGA PINGA” E “A PONTENOVA”
Os dous últimos fines de semana o C.A. Samertolameu competiu nas populares de Marín (Pinga Pinga) e A Pontenova (Carreira Popular Tito Margaride)
O 8 de outubro, na Pinga Pinga representounos un nutrido número de rapaces e maiores competindo en tódalas categorias, e como sempre, demostrando a sua deportividade e compromiso nun percorrido duro de por si, gran desnível e curvas moi cerradas en torno os montes de Santo Tomé. Destacar de esta popular, que a pesar de ser somente a 2ª edición, presenta un nível de organización casi perfecto.
Dende fai uns días, podedes ver as fotos desta carreira no blog do clube.
E o pasado domingo, competimos en A Pontenova (localidade da mariña lucense) donde se celebraba a carreira popular Tito Margaride. Alí estuveron a representarnos catro dos nosos atletas veteranos (Pepe, Xulio, Alberto e Alfonso) Nunha carreira moi rápida, 8150 metros a carón do rio Eo, temos que destacar a actuación de Pepe, que conseguiu o primeiro posto na sua categoria.
Nos próximos dias, tamén podereis ver as fotos desta proba no blog do clube, ademais de consultar o calendário de carreiras para o mes de Novembro.
O Clube comenza a tempada con forza, Bueu, Ourense, Pinga Pinga e A Pontenova, numerosa participación, bo ambiente e bos resultados. Noraboa a tódolos nosos atletas.
Dende o C.A. Samertolameu, queremos facer unha mención especial, en forma de breve reseña biográfica, para o gran atleta galego das décadas dos 80 e 90, Tito Margaride
Natural de A Pontenova (Lugo), naceu o 29 de septembro de 1967, está casado e ten dous fillos.
Comenzou no atletismo a idade de 11 anos participando en probas escolares, pero foi mais tarde cando Mariano Castiñeira se fixou en él, e o meteu de fondo no mundo do atletismo. Adestruo en Lugo e Vigo, militando no Lucus Caixa,e na Gimnastica de Pontevedra. Estaba chamado a ser unha figura do atletismo nacional, cando no verán de 1992 intentando acadar a marca mínima (13 min 25 sg) para a olimpíada de Barcelona, unha fatal trombosis truncou as suas ilusions.
Esta fatalidade non conseguiu frenar a Tito, despois de unha larga recuperación, voltou o deporte como atleta discapacitado.
Entre o seu palmares destaca:
- Campeón galego campo a través1991
- Subcampeon de España promesas 1989
- Campeón galego senior en pista
- Record galego promesas 10000 m
- Records provinciales lucenses de 10000, 5000, 3000 e 1500 m
- Bronce en 1500 m nas Paraolimpíadas de Sidney
- Campeón do Mundo discapacitado en 1500 m (Birminghan)
- Campeón de España discapacitado en 1500 m
martes, 4 de octubre de 2011
XORNADA DE ATLETISMO E GASTRONOMIA EN OURENSE
O pasado domingo celebrouse en Ourense o “V Maratón do Miño” e alí estuvo o Clube Atletismo Samertolameu, representado por 12 dos seus atletas veteranos competindo na modalidade de maratón por equipos (3 atletas por equipo, que cubren por relevos unha distancia de 14 km cada un)
Os resultados acadados entre os casi 300 equipos participantes foron os seguintes:
- Lino, Xulio e Pepe: posto 18, con 2 h 46 min 53 sg
- Alfonso, Alberto e David: posto 46, con 2 h 59 min 00 sg
- Cristobal, Carlos e Pablo: posto 67, con 3 h 4 min 40 sg
- Moises, Marcos e Guillermo: posto 133, con 3 h 17 min 20 sg
Que non está nada mal para tratarse do inicio da tempada!
O finalizar a proba, como tódolos anos, ten lugar unha degustación de productos típicos da terra. Por unhos momentos olvídase o carácter deportivo da xuntanza e dase boa conta do mencia, a cerveza, chourizos, lomo, queixo, xamón e unha amplia selección de dulces. Neste recinto cerrado para os atletas e colaboradores, tamén ten lugar a entrega de premios, así que entre unha e outra cousa, a velada non remata ata ben entrada a tarde.
Dende o Clube Atletismo Samertolameu, queremos dar a noraboa a organización desta carreira, e como non, a todos os nosos atletas, que como sempre nos representaron moi dignamente. Gracias
miércoles, 28 de septiembre de 2011
Makau destrona a Gebre en su paraíso terrenal

Patrick Makau es el nuevo rey del maratón. En una carrera estratosférica en Berlín, el keniata batió el récord de la distancia por 21 segundos. El nuevo registro de referencia es 2:03:38. Gebrselassie cedió su trono, aquejado de problemas estomacales, que le obligaron a pararse antes de llegar al kilómetro 30 y a retirarse después del 35.
El etíope ostentaba la mejor marca hasta la fecha. Un crono de 2:03:59, logrado también en la cita maratoniana de Berlín en el año 2008. En la presente edición, Gebre iba en el grupo de cabeza junto a Makau y las liebres hasta pasado el kilómetro 25. Pero sus dolencias físicas hicieron que se parase durante medio minuto eterno. Tras el parón, trató de seguir en varias ocasiones, pero no parecía arrancar. Finalmente, se volvió a poner en marcha, aunque sus sensaciones se fueron degradando hasta el abandono.
El grupo de cabeza pulverizó los pasos intermedios del año del récord a partir del kilómetro 15. En las referencias del 5 y del 10, los rozaron. Tras el kilómetro 25, Gebre comenzó a venirse abajo, mientras que Makau metía presión a las liebres para que intensificasen el ritmo. El keniata, ya sin la compañía del etíope, fue prescindiendo de todos y cada uno de los fieles trabajadores de las plusmarcas, hasta que cabalgó solo durante más de 13 kilómetros.
Los mejores españoles fueron Ricardo Serrano y Pedro Nimo, obteniendo unos 2:13:32 y 2:13:34 respectivamente que les valen para lograr la mínima olímpica, además de entrar en los puestos de honor de esta prestigiosa cita del calendario. De hecho, ambos terminaron sexto y séptimo en línea de meta. Por su parte, José Carlos Hernández corrió la distancia de Filípides en 2:19:44.
En mujeres, se impuso la también keniata Florence Kiplagat, firmando un registro de 2:19:44, segunda mejor marca del año. La alemana Irina Mikitenko empleó 2:22:18. Tercera fue la británica Paula Radcliffe, con un crono final de 2:23:46. La española Tamara Sanfabio acabó decimoctava con un registro de 2:36:48.
Martín Fiz también se retiró en un día que no fue propicio para otro de los grandes mitos del atletismo, ahora dedicado a sus tareas de director técnico de la revista Runner's World España. Entre los ilustres, el ex ciclista Joseba Beloki logró un meritorio tiempo: 2:47:55. Son las historias de una competición mágica donde corredores de leyenda y atletas populares se entremezclan, sabedores de que el verdadero reto de los 42.195 metros es con uno mismo. La Puerta de Brandenburgo volvió a ser testigo de otra carrera que perdurará para siempre en nuestras memorias. El día en el que el 'Emperador' Gebre se hizo humano.
Fuente: Andrés Armero (Marca.com)
lunes, 19 de septiembre de 2011
Los Dioses Siempre se levantan

Bruselas, septiembre 2011
La leyenda de Bekele parecía difuminarse tras un calvario de lesiones que comenzó aquel maldito 16 de noviembre de 2008 cuando se disponía a batir el récord del mundo de 15 kilómetros en la localidad holandesa de Nimega. El etíope reapareció en el Mundial de Corea el pasado agosto, pero tuvo que retirarse. El fin del mito ya no era una mera especulación.
Kenenisa volvía al lugar que le encumbró en 2005 en los 10.000 metros, cuando paró el reloj en un registro histórico: 26:17:53. En aquella ocasión, su joven hermano Tariku le ayudó a alcanzar la gloria en forma de récord mundial. En la edición de 2011 también estaría, pero en otra competición. Kenesisa tendría que arreglárselas sin alguien de su sangre. El ritmo de carrera era brutal, sus liebres estaban funcionando a la perfección en una prueba diseñada para el día de la resurrección. Pero una señal hacía temblar hasta la estructura del cercano Atomiun: su cara no era buena. Parecía que la díada Bekele-Bruselas se quebraría irremisiblemente. Había llegado su hora.
Sin embargo, la magia del otrora estadio de Heysel insufló aliento a su otro yo. El público se vino arriba y Kenenisa se aferró al tren de cabeza recuperando sensaciones. Sus piernas volvieron a dibujar la silueta del fondista inalcanzable y Bekele tomó la cabeza a falta de una vuelta. ¿Pero, quién estaba con él? Había un protagonista inesperado.
El keniata Lucas Rotich entró en una fiesta en la que no estaba convocado. Tutear a Bekele tiene sus consecuencias. El etíope apretó sus dientes y en 200 metros antológicos llegó a meta en 26:43:16, mejor marca del año. Su felicidad era plena. El sentimiento en un recinto abarrotado tornaba de rabia contenida a cosquilleos y piel de gallina, consecuencia directa del rodar antológico de un atleta insuperable. Nada podía ir mejor. Había merecido la pena sacrificarse por estar ahí en el Van Damme, en los altares del atletismo.
Al finalizar la carrera, el fondista keniata Thomas Longosiwa, segundo en 5.000, no podía contener su admiración al hablar con MARCA.com:"¡Guau, Kenenisa siempre vuelve! Ha estado maravilloso con un ritmo de carrera brutal!". Y le lanzaba un guante: "Espero competir contra él en breve, aunque yo no tengo ese final". Todo elogio se queda corto. Sólo si Bekele se encuentra a sí mismo, la estética y el atletismo podrán convivir en paz.
Fuente: Marca.com
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


